آن زمان که باکر...گیم به حلقه ای گردن زده شد!؟

نسلی

لبریز از سنتهای خسته

           .

           .

           .

           .

           .

بیرون میزنم از ته؟

سکوت...

میزنم سا یه روشنی از سایه ی رو شنش را

گر می گیرد

حجم می خو رد

ترس

می کشاندم

تا در آ غو شش

یکی می شود!

بی هیچ سلاح سرد و گرمی

تا اتفاق بزرگ...

فهم بودنهای هر چند ...

کشتارگاه :

قصابانی که گردن می زنند !

سوگوارانه

 نشسته ام

بر باد رفتن آخرین

خاکستر گرم مانده بر جایت را

نگرانم...!

پنجه می سایم بر پنجره ها

من دچار خفقانم  خفقان!

 من به تنگ آمدهام از همه چیز...

(اخوان ثالث)